CiCLO ulega biodegradacji poliestru i nylonu w ciągu kilku lat

Marki i producenci modowi zaczynają zwracać uwagę na mikroplastiki w postaci mikrowłókien z materiałów syntetycznych, mając świadomość, że te drobne fragmenty przedostają się do środowiska podczas produkcji i prania odzieży. Trafiają do oczyszczalni ścieków, gdzie są zbyt małe, aby je poddać kontroli. Czasami zostają uwięzione w osadach wykorzystywanych jako nawóz, w ten czy inny sposób, ostatecznie trafiają na ląd lub do oceanów, zagrażając życiu morskiemu i dzikiej przyrodzie oraz potencjalnie wpływając na zdrowie ludzkie.

 

Maleńkie cząsteczki tekstyliów sumują się: przeciętne gospodarstwo domowe wytwarza około 44 funtów kurzu rocznie, z czego ponad 13 funtów to mikroplastiki z tekstyliów, twierdzi Fransien van Dijk, badacz z Uniwersytetu w Groningen.

 

 

Najważniejszymi składnikami są poliester i nylon. To dwa najpopularniejsze materiały odzieżowe. Są one uznawane za trwałość,-wysoką wydajność-i trwałość w środowisku. Włókna CiCLO produkowane przez Intrinsic Advanced Materials – spółkę joint venture pomiędzy Intrinsic Textiles Group i dostawcą przędzy Parkdale Advanced Materials - należą do rozwijających się technologii mających na celu zmniejszenie ładunku zanieczyszczeń tworzywami sztucznymi powodowanymi przez te materiały.

 

CiCLO to mieszanka składników mieszanych z recyklingowanym lub dziewiczym poliestrem i nylonem w celu uzyskania granulatu sprzedawanego dostawcom włókien i przędzy, którzy z kolei sprzedają materiał-wytworzony przez CiCLO markom i sprzedawcom detalicznym. Testy przeprowadzane przez strony trzecie-wykazują, że włókno rozkłada się w mniej więcej takim samym tempie jak wełna, osiągając pełną biodegradację w ciągu około trzech i pół roku (w zależności od kilku czynników).

 

Aktywne składniki CiCLO umożliwiają biodegradację poliestru i nylonu w środowiskach, w których będą narażone na długotrwałe działanie wilgoci i drobnoustrojów rozkładających je, wyjaśnia Andrea Ferris, współ-wynalazczyni CiCLO. Symulacje laboratoryjne sprawdziły jego działanie w wodzie morskiej, osadach z oczyszczalni ścieków, glebie i na wysypiskach śmieci.

 

Oto sedno działania tej technologii: podczas wytłaczania stopu składniki aktywne zostają trwale osadzone w matrycy włókna, dostarczając składników odżywczych, które stanowią pożywienie drobnoustrojów i umożliwiają im trawienie polimeru.

 

Według Ferrisa około 60 marek wykorzystuje CiCLO w swoich liniach, a setki kolejnych są w fazie rozwoju. Niektórzy adoptujący to Billabong, Aeropostale, Lucky Brand, Girlfriend Collective i Junes Bags. Jeśli chodzi o sprzedaż detaliczną, Target, Macy's, Urban Outfitters i Free People to kilka dobrze-znanych marek oferujących produkty marki CiCLO-.

 

Jednak spadek-technologii, który oddziałuje na istniejący sprzęt i procesy produkcyjne w fabrykach, dotyczy nie tylko odzieży. Występuje w tekstyliach domowych, dywanach, wypełnieniach z włókien i innych zastosowaniach.

 

Ferris i jej współpracownik Alan McIntosh zaczęli opracowywać tę technologię w 2012 roku. W tym czasie pracowała dla firmy zajmującej się odzieżą i markowymi gadżetami oraz zarządzała dużym programem odzieży roboczej.

 

„W wielu ubraniach używaliśmy poliestru pochodzącego z recyklingu, ale zdaliśmy sobie sprawę, że to dopiero początek. Prawie wszystkie tkaniny tracą drobne włókna podczas produkcji, użytkowania i pielęgnacji.

 

„Włókna z tkanin syntetycznych są najbardziej rozpowszechnioną formą zanieczyszczeń mikroplastikami na całym świecie. Poliester i nylon, podobnie jak większość tworzyw sztucznych, pozostają w nieskończoność” – mówi.

 

Tak rozpoczęła się praca jej i McIntosha nad opracowaniem przyjaznego dla środowiska poliestru, a później nylonu. Po czterech latach prac badawczo-rozwojowych uzyskali produkt, który w długoterminowych-badaniach laboratoryjnych okazał się całkowicie biodegradowalny.

 

Stamtąd narodziła się nowa firma, która miała wypromować technologię, pierwotnie opracowaną wyłącznie dla firmy mundurowej, a następnie skalować ją i dzielić się nią z całą branżą tekstylną.

 

CiCLO posiada certyfikat OEKO-TEX ECO PASSPORT potwierdzający bezpieczeństwo stosowania w zrównoważonych tekstyliach i jest identyfikowalny w całym łańcuchu dostaw.

 

Szacuje się, że każdego dnia do śmieci trafia około 11 milionów funtów bielizny; Ze względów higienicznych nie można go poddać recyklingowi ani przerobić na nic innego niż izolację. A sklepy z używaną odzieżą nie przyjmują zużytej bielizny. Te-problemy związane z końcem-życia skłoniły markę odzieży intymnej Uwila Warrior do Intrinsic Advanced Materials i do podjęcia ostatecznej decyzji o wprowadzeniu na rynek kolekcji majtek, stringów i koszulek produkowanych w technologii CiCLO.

 

„Rozumiemy, że CiCLO to jedyne rozwiązanie dla nylonu, który bezpiecznie rozkłada się na wysypiskach śmieci.

 

CiCLO jest naprawdę liderem branży w zakresie zrównoważonych rozwiązań dla włókien syntetycznych. Na horyzoncie widać kilka innych obiecujących rozwiązań, takich jak bioalternatywy, ale nie widzieliśmy, aby nadrobiły zaległości i zostały uprzemysłowione do masowego użytku” – mówi Lisa Mullan, założycielka i dyrektor generalna Uwila Warrior.

 

Mimo to nie ma jednego-rozmiaru-pasującego-wszystkim” na problem zanieczyszczenia tworzywami sztucznymi w modzie. Firmy pracują nad łagodzeniem skutków na różne sposoby, od opracowywania nowych technologii recyklingu-włókna-po budowanie modeli ponownego wykorzystania tekstyliów.

 

Materiały pochodzenia biologicznego, takie jak Mirum (z różnych roślin i minerałów), polimer PHA z Mango Materials (pochodzący z metanu), Kelsun (włókno z wodorostów) i sztuczne futro Savian (konopie, len) to niektóre alternatywy dla konwencjonalnego poliestru lub nylonu. Chociaż te i inne obiecujące innowacje są wciąż dość młode.

 

Jest też kilku innowatorów, takich jak Xeros, którzy idą innymi drogami. Ta firma technologiczna stworzyła system filtracji do pralek przemysłowych i domowych, który według niej wyłapuje większość z setek tysięcy niezorganizowanych mikrowłókien uwalnianych podczas jednego prania.

 

„Istnieją nieograniczone możliwości zmniejszenia śladu tekstyliów, czy to poprzez technologie filtracyjne, czy możliwości wprowadzenia na rynek bardziej zrównoważonych materiałów. Wierzę, że przemysł tekstylny jest dopiero na początku rewolucji” – mówi Ferris.

 

„Nigdy nie spotkaliśmy się z marką lub producentem, który nie starałby się działać lepiej. Teraz obowiązkiem nas wszystkich, innowatorów, jest dostarczanie światu alternatywnych materiałów, które są nie tylko lepsze, ale także niedrogie i dostępne na całym świecie”.

 

Jeśli chodzi o przyszłe plany Advanced Materials, twierdzi, że prace badawczo-rozwojowe są zaawansowane, a firma zamierza wprowadzić na rynek jeszcze w tym roku więcej materiałów ulegających biodegradacji.